Jak wykorzystać cukier w ogrodzie? Nietypowe zastosowania cukru, które warto poznać!

Jak wykorzystać cukier w ogrodzie? Nietypowe zastosowania cukru, które warto poznać!

Cukier w ogrodzie - do czego się przydaje?

Cukier to częsty składnik produktów spożywczych, zwłaszcza żywności przetworzonej. Obecnie dużo mówimy na temat jego roli w codziennej diecie. Co ciekawe, zastosowanie cukru spożywczego może być jeszcze szersze! Mianowicie, cukier może nam pomóc także w ogrodnictwie. Zastanawiasz się, na co pomaga cukier w ogrodzie? Poznaj nietypowe zastosowania cukru!

Dlaczego sypiemy cukier w ogrodzie?

Cukier spożywczy najczęściej wykorzystujemy w kuchni. Sporo mówi się o jego wpływie na zdrowie i roli jaką odgrywa w codziennym żywieniu. Jak się jednak okazuje, składnik ten możemy wykorzystać również w ogrodzie! Odpowiednio wykorzystany, pozwala pozbyć się różnych szkodników np. nicieni (robaki obłe) i drobnych organizmów takich jak stawonogi, czyli mrówki.

Cukier sprawdzi się w ogródku także dlatego, że wspiera rośliny. Cukier dodany do wody, która służy np. do podlewania, poprawia stan roślin. Będzie to szczególnie cenne w przypadku kwiatów ciętych, które nie mając dostępu do gleby, są pozbawione dostaw składników mineralnych obecnych w ziemi.

Cukier skutecznie przepędza szkodniki

O ile cukier obecny w artykułach spożywczych raczej przyciąga nas, ludzi, to nie wszystkie żywe organizmy go tolerują. Jak wskazują ogrodnicy, roztwory z cukrem mogą pomóc nam pozbyć się części szkodników. Dotyczy to organizmów z rodzaju robaki obłe (nicienie). Chcąc pozbyć się nicieni takich jak np. węgorek czy mątwik, możemy użyć cukru. Wspomniane zwierzęta są pasożytami. Niszczą nasze uprawy i mogą przenosić różne choroby.

Cukier do przepędzania szkodników

Aby pozbyć się nicieni z ziemi, należy zastosować cukier w ogrodzie. Można go rozsypać na wilgotnej i spulchnionej glebie lub uprawach. Dobrym rozwiązaniem będzie także przygotowanie roztworu wodnego z cukru. Można podlać nim rośliny. Obecność cukru w ogrodzie, a więc w glebie, zwiększa ilość pożytecznych bakterii, które żywią się cukrem. Te namnażając się, wpływają szkodliwie na nicienie i umożliwiają ich przepędzenie.

Pułapka na mrówki

Co ciekawe, cukier spożywczy może także pomóc nam poradzić sobie z nadmiarem mrówek w ogrodzie. Mianowicie, mrówki chętnie wędrują do miejsc, gdzie jest dużo cukru. Jeśli chcemy się pozbyć ich z domu lub ogrodu, należy skierować je w inne miejsce. Tutaj doskonale sprawdzi się cukier!

Aby pozbyć się mrówek należy zbudować pułapkę. W praktyce oznacza to, że przykładowo można przygotować wodny roztwór cukru i przelać go do pojemnika. Natomiast pojemnik należy odstawić w miejsce, w które chcemy “odesłać” mrówki. Powinien to być teren poza naszym ogrodem.

A jak cukier wpływa na rośliny?

Cukier dla roślin

Wszystkie organizmy żywe do codziennego wzrostu i rozwoju potrzebują energii. My, ludzie tę energię czerpiemy ze spożywanych produktów, np. roślin. Z kolei rośliny energię czerpią z reakcji fotosyntezy. W procesie fotosyntezy rośliny wykorzystując dwutlenek węgla, tworzą związki węglowodanowe np. skrobię. Co ciekawe to właśnie dodatek węglowodanów prostych np. cukru poprawia stan naszych roślin, może przedłużyć okres ich kwitnienia i wytrzymałość na niekorzystne warunki atmosferyczne.

Cukier do kwiatów ciętych

Cukier w ogrodnictwie wspiera naszą pracę także w kontekście kwiatów i krzewów. Mianowicie, jak wspomniano wyżej, cukier spożywczy dodany do wody, może posłużyć jak odżywka do roślin! Zwłaszcza dotyczy to kwiatów ciętych. Nierzadko od florysty możemy usłyszeć, że do wazonu warto dosypać trochę cukru… Jego dodatek przedłuży żywotność kwiatów.

Przepis na naturalną odżywkę dla roślin

Przygotowanie naturalnej odżywki na bazie cukru pomoże nam zadbać o nasze rośliny. Jest to rozwiązanie nie tylko proste i szybkie, ale także łatwo dostępne. W końcu każdy z nas ma w domu cukier!

Potrzebne składniki

  • woda – ok. 1 l,
  • cukier spożywczy – ok. 20 – 30 g (2 – 3 łyżki) lub glukoza w tabletkach – 2 – 3 szt.

Sposób przygotowania

  • Do garnka przelej wodę i podgrzewaj, aż do momentu zagotowania.
  • Do gotującej się wody dodaj cukier lub glukozę w tabletkach.
  • Całość mieszaj do momentu rozpuszczenia się cukru.
  • Powstały rozwór zdejmij z ognia, przelej do konewki i odstaw do całkowitego przestudzenia.
  • Gdy zawartość konewki będzie zimna, wykorzystaj ją do podlewania roślin – kwiatów, krzewów, a nawet warzyw uprawnych.

Cukier jako pokarm dla pszczół

Cukier dla pszczół

Warto wiedzieć, że cukier stanowi także ważne źródło energii dla pszczół! Jak przestrzega wielu ekologów, populacja tych owadów dramatycznie spada, ponieważ znacząco zwiększa ilość terenów zurbanizowanych, a ograniczone zostają przestrzenie z łąkami i kwiatami.

Także w tej sytuacji cukier może nam pomóc! Jeśli chcemy wesprzeć pszczoły, możemy odrobinę cukru rozpuścić w ciepłej wodzie. Po przestudzeniu powstały roztwór należy przelać do pojemniczka i wystawić na zewnątrz. Taki napój może stanowić wsparcie dla pszczół poszukujących kwiatów do zapylenia.

Inne nietypowe zastosowania cukru

Co ciekawe, cukier w ogródku to nie jedyne jego nietypowe zastosowanie. Mianowicie okazuje się, że cukier możemy wykorzystać także w zabiegach pielęgnacyjnych i kosmetycznych. O tym, jak cukier wpływa na skórę przeczytasz tutaj.

Z wykorzystaniem cukru możemy przyrządzić odżywcze maseczki, a także delikatnie oczyszczające peelingi. Polecamy nasz przepis na domowy peeling cukrowy.

Cukier dla urody

Co więcej, cukier może być także rozwiązaniem w depilacji. Pasta cukrowa wykorzystywana do pozbywania się włosków jest dobrym rozwiązaniem do skóry wrażliwej i alergicznej.

Wykorzystując cukier do zabiegów pielęgnacyjnych, pamiętaj aby pozostałości domowych kosmetyków cukrowych dokładnie zmyć z powierzchni skóry! Ich pozostawienie na dłuższy czas mogłoby negatywnie wpłynąć na florę bakteryjną obecną na powierzchni skóry.

Podsumowanie

Podsumowując, cukier to znacznie bardziej uniwersalna substancja, niż nam się wydaje! Możemy go wykorzystać nie tylko w kuchni. Cukier w ogrodzie to świetne rozwiązanie na nicienie, gdyż pozwala się pozbyć tych szkodników. Z drugiej strony, cukier w ogródku może stanowić doskonałe wsparcie roślin czy pszczół. A domowe zabiegi z wykorzystaniem cukru będą świetnym rozwiązaniem dla naszej urody!

Glukoza, czyli cukier gronowy – zastosowanie i charakterystyka

Glukoza, czyli cukier gronowy – zastosowanie i charakterystyka

Glukoza - czym jest i gdzie występuje? Wszystko o cukrze gronowym

Glukoza, cukier gronowy a może cukier spożywczy? Czym są te substancje i czym się charakteryzują? Warto włączyć je do diety? Ostatnio dużo mówi się o tym, że cukru należy unikać. A może jest sposób na to, aby racjonalnie spożywać go w ramach zdrowej diety? Wątpliwości i pytań jest wiele! Najwyższa pora poznać odpowiedzi!

Co to jest glukoza? Co to jest cukier gronowy?

Glukoza to pojęcie, które zapewne zna większość z nas. W końcu spotykamy się z tym określeniem w badaniach laboratoryjnych. W mediach często sformułowania takie jak glukoza, cukier, cukier spożywczy, sacharoza czy cukry proste są wrzucane do jednego worka. Warto jednak wiedzieć, że jest to duże uproszczenie. Pod względem naukowym czy w kwestiach żywieniowych te wszystkie pojęcia mogą oznaczać odmienne substancje.

Tak naprawdę pod pojęciem “glukoza” kryje się pojedyncza cząsteczka, tak zwany cukier prosty (monosacharyd), o 6 atomach węgla. To właśnie glukozę oznaczamy w badaniach laboratoryjnych czy monitorujemy w cukrzycy. To, co może wydawać się zaskakujące to fakt, że glukoza to nie ten sam związek co “cukier”. Pod słowem cukier, a więc tą substancją, którą każdy ma w domu, w cukiernicze, kryje się sacharoza, czyli cząsteczka złożona z dwóch cząsteczek glukozy. A więc skoro glukoza to monocukier, to sacharoza jest dwucukrem. Warto wiedzieć, że to właśnie sacharoza jest określana mianem cukru spożywczego.

Czym zatem jest cukier gronowy? A więc jest to potoczna nazwa na glukozę. Korzenie tego określenia wywodzą się ze źródeł pozyskiwania glukozy. Naturalnie dużo tego związku jest w winogronach, stąd też glukozę często nazywamy cukrem gronowym lub cukrem winogronowym.

Czym jest cukier winogronowy?

Wyjaśniając tę terminologię, warto wiedzieć, że wszystkie te substancje należą do szerokiej grupy cukrów, a mówiąc dokładniej cukrów prostych. Związki w tej grupie to węglowodany zbudowane z maksymalnie 7 atomów węgla. Cukry proste szybko się trawią i charakteryzują się intensywnie słodkim smakiem.

Czy glukoza i d-glukoza to to samo?

Warto także wiedzieć, jaka jest różnica pomiędzy nazwą glukoza i D-glukoza. Czy są to różne substancje? Zupełnie nie! Jest to jeden i ten sam związek. Jedyna różnica polega na formie zapisu. Słowa “D-glukoza” częściej używamy w świecie naukowym, gdzie ważna jest optyka związków. Określenie D-glukoza oznacza, że grupy hydroksylowe w tej cząsteczce są po prawej stronie.

Jak powstaje glukoza?

Powstawanie glukozy to niezwykle skomplikowany, ale bardzo ważny proces. Źródłem glukozy są przede wszystkim rośliny. Z kolei proces, który pozwala na “stworzenie” glukozy to fotosynteza.

Fotosynteza dzieje się w komórkach roślin zawierających chlorofil. Tam z połączenia wody, dwutlenku węgla i światła, powstaje glukoza i tlen. Warto podkreślić, że proces ten warunkuje życie na ziemi. Jest nie tylko sposobem na powstawanie związków węglowodanowych, niezbędnych dla wszystkich organizmów żywych, ale także umożliwia wytwarzanie tlenu, czyli składnika atmosfery, który jest niezbędny do życia wszystkim zwierzętom.

Zobacz także: Syrop glukozowy – czym jest i jak go zrobić?

Właściwości glukozy

Właściwości glukozy

Glukoza to biała i sypka substancja. W zależności od metody produkcji może przybierać różne formy. Sprzedawana jest w wersji sypkich kryształów (także różnej wielkości), w pastylkach czy także jako wodny roztwór z dodatkami.

Glukoza dobrze rozpuszcza się w wodzie i ma słodki smak (delikatniej mniej słodki, niż sacharoza, czyli klasyczny cukier spożywczy). Glukoza w temperaturze pokojowej ma postać ciała stałego, a poddana ogrzewaniu karmelizuje, czyli przybiera brązową barwę i charakterystyczny aromat. Długo podgrzewana glukoza może łatwo ulec spaleniu do prostych pierwiastków takich jak np. węgiel.

Gdzie występuje glukoza?

Wiedząc, że glukoza charakteryzuje się słodkim smakiem, intuicyjnie możemy zgadywać, że jest jej naturalnie dużo w słodkich produktach. Mowa tu przede wszystkim o owocach np. śliwkach, winogronach, czereśniach czy bananach. Źródłem glukozy będą także warzywa np. marchew czy papryka, a także nabiał, miód i produkty zbożowe.

Polecamy do czytania: Cukier w owocach – czy jest szkodliwy?

Zastosowania cukru gronowego

Co ciekawe, glukoza znajduje swoje zastosowanie w terapii chorych z cukrzycą! Wydaje się to niemożliwe, a jednak… Mianowicie cukrzycę kojarzymy głównie z podniesionym poziomem glukozy we krwi. W rzeczywistości jednak ta choroba polega na zaburzeniu funkcjonowaniu trzustki i zmniejszonym lub całkowitym braku wydzielania insuliny. Brak lub zbyt niski poziom insuliny przyczynia się do nieprawidłowego metabolizmu glukozy, co w konsekwencji może się przekładać zarówno na zbyt wysoki poziom glukozy, jaki zbyt niski. Jak to możliwe?

Zastosowania cukru gronowego

Podstawowym problem w cukrzycy jest niemożność wykorzystania energii z pożywienia. To objawia się podniesionym poziomem glukozy we krwi. I tu faktycznie dodatkowo podana glukoza nie pomoże. Natomiast jedną z podstawowych metod terapeutycznych jest insulinoterapia. Nierzadko zdarzyć się może, że osoby jeszcze nie do końca doświadczone mogą podawać insuliny za dużo na posiłek. Wtedy właśnie glukoza np. w żelu dedykowana dla diabetyków pozwala szybko wyrównać poziom glukozy we krwi. Glukoza sprawdza się lepiej, niż klasyczna sacharoza, ponieważ ma mniej słodki smak, dzięki czemu jej spożycie jest przyjemniejsze.

Właśnie w tym mechanizmie doskonale sprawdzi się także glukoza u sportowców. Mianowicie uprawianie intensywnego wysiłku, zwłaszcza jeśli towarzyszy nam cukrzyca, może przyczynić się do spadków poziomu glukozy we krwi. Podaż glukozy w tej sytuacji pozwoli na podniesienie jej do poziomu fizjologicznego i zwiększenie wydolności.

Glukoza a zdrowie – jak dawkować cukier winogronowy?

Analizując wpływ cukru gronowego na zdrowie przede wszystkim warto mieć świadomość, że jest to produkt stosunkowo rzadko spożywany. Zdecydowanie częściej w naszym menu pojawia się sacharoza, czyli cukier spożywczy.

Jak wskazują eksperci z Instytutu Żywności i Żywienia (IŻŻ) cukry proste w nadmiarze w naszej diecie wpływają szkodliwie. Stąd należy ich spożycie ograniczyć do 10% wartości energetycznej (kaloryczności) diety. W praktyce oznacza to, że dla większości zdrowych, dorosłych ilość cukrów prostych w diecie nie powinna przekroczyć 10 łyżeczek lub 4 łyżek cukru (1 łyżeczka cukru to 20 kcal, a jedna łyżka to 49 kcal). Warto wiedzieć, że dotyczy to zarówno cukru pochodzącego z dosładzania, jak i tego z owoców czy żywności przetworzonej.

Podsumowując, glukoza, cukier gronowy i cukier winogronowy to jedna i ta sama substancja. Cechuje się ona słodkim smakiem i łatwo rozpuszcza się w wodzie. W co dziennym żywieniu stanowi łatwo dostępne źródło energii. Włączając ją do diety, należy pamiętać o jej umiarkowanym spożyciu.

Jak naturalnie podnieść poziom serotoniny? Hormon szczęścia a dieta i styl życia

Jak naturalnie podnieść poziom serotoniny? Hormon szczęścia a dieta i styl życia

Serotonina - jak podnieść jej poziom i czym grozi niedobór?

Serotonina to jedna z podstawowych substancji w organizmie człowieka odpowiedzialna za odczuwanie szczęścia. I o ile pod względem psychologicznym czy filozoficznym szczęście dla każdego z nas oznacza co innego, o tyle pod względem biologicznym jest stosunkowo proste do określenia.

Na odczuwanie szczęścia wpływają różne czynniki, w tym przede wszystkim właśnie poziom serotoniny. Im wyższy, tym więcej szczęścia odczuwamy. Na co dzień dążymy do szczęścia. Jak zatem naturalnie podnieść poziom serotoniny?

Co to jest serotonina?

Serotonina to związek chemiczny należący do grupy amin biogennych. W organizmie człowieka pełni rolę hormonu tkankowego i jest ważnym neuroprzekaźnikiem w centralnym układzie nerwowym.

Jak wskazują badania, różne czynniki wpływają na wzrost i obniżenie serotoniny. Zarówno prowadzony styl życia, stan zdrowia czy nawet wiek i płeć oddziałują na jej stężenie. Przykładowo ilość serotoniny jest najwyższa tuż po urodzeniu, stopniowo obniża się w okresie dojrzewania, a w okresie dorosłości ponownie wzrasta. Co ciekawe ilość serotoniny jest średnio o 20 – 30% niższa u mężczyzn, niż u kobiet.

Serotonina: za co odpowiada?

Serotonina bywa nazywana hormonem szczęścia, ale warto podkreślić, że jej rola w organizmie człowieka jest zdecydowanie większa. Jest odpowiedzialna za regulację nastroju, apetytu, a także snu. Serotonina wpływa również na:

  • popęd seksualny,
  • zdolność do nauki, zapamiętywania i umiejętności kognitywne.

Objawy niedoboru serotoniny

Objawy niedoboru serotoniny

Niewątpliwie niedobór serotoniny nie jest dobrym zjawiskiem. Jak pokazują badania, zbyt niski poziom tego hormonu wpływa na wzrost zachowań niepożądanych takich jak wzrost agresji, zwiększenie odczuwania zmęczenia czy zwiększenie odczuwania bólu. Zbyt niski poziom serotoniny przyczynia się również do zaburzeń depresyjnych, a nawet zwiększa ryzyko samobójstw.

Niedoboru serotoniny nie należy bagatelizować. Jeśli odczuwamy nieprzyjemne dolegliwości, które podejrzewamy, że mogą być związane z obniżeniem poziomu tego hormonu, powinniśmy się temu bliżej przyjrzeć. Jeszcze zanim zaczniemy zastanawiać się nad tym, co podnosi poziom serotoniny, należy skonsultować się z lekarzem pierwszego kontaktu, bądź psychologiem lub psychoterapeutą. Mając świadomość, co stanowi źródło obniżonego poziomu serotoniny, będziemy w stanie skutecznie zabrać się za jego odbudowę.

Jak podnieść poziom serotoniny?

Wiedząc, że wysoki poziom serotoniny pozytywnie wpływa na nastrój czy umiejętności poznawcze, warto zastanowić się, jak zwiększyć jej poziom. Czy istnieją naturalne sposoby na wzrost stężenia serotoniny w organizmie człowieka?

Regularne ćwiczenia fizyczne

Częsta i regularna aktywność fizyczna wpływa na poprawę naszego życia w wielu aspektach. Odpowiednio dopasowane ćwiczenia pozwalają na redukcję nadmiernej masy ciała, zmniejszają ryzyko cukrzycy czy chorób układu krążenia. Wiemy też, że uprawianie ulubionej formy ćwiczeń fizycznych zmniejsza ryzyko zgonu.

Podniesienie poziomu serotoniny poprzez ćwiczenia fizyczne

Warto jednak podkreślić, że aktywność fizyczna to także skuteczne narzędzie do walki z spadkiem nastroju i depresją. Jak pokazują badania, zarówno osoby regularnie uprawiające sport lepiej radzą sobie z trudnymi sytuacjami, jak i w przypadku obniżonego nastroju pomaga wprowadzenie odpowiedniej formy ćwiczeń.

Węglowodany w diecie

Warto wiedzieć, że zdecydowana większość serotoniny w organizmie człowieka jest produkowana w świetle przewodu pokarmowego, a dokładniej w błonie śluzowej jelit. Nie dziwi więc fakt, że często nasza dieta i spożywane posiłki są źródłem szczęścia.

Z punktu widzenia badań klinicznych często wyniki mogą być niejednoznaczne lub wskazują, że zdrowa dieta, składająca się z zalecanych produktów spożywczych takich jak warzywa, owoce, pełnoziarniste produkty zbożowe czy roślinne tłuszcze pozytywnie wpływa na zmniejszenie ryzyka depresji. Można by więc w dużym uproszczeniu powiedzieć, że “serotonina jest w jedzeniu”, a dokładniej tym zdrowym!

Węglowodany w diecie podnoszą poziom serotoniny

Co więcej, także węglowodany w diecie nie są obojętne. Mianowicie okazuje się, że po spożyciu posiłków będących źródłem cukrów bądź węglowodanów złożonych serotonina hamuje odczuwanie głodu. Zatem, jeśli po obiedzie zjemy również deser będący źródłem węglowodanów, np. cukru, czy kilka kostek czekolady, to zgodnie z omawianym mechanizmem, jeszcze skuteczniej zahamujemy odczuwanie głodu.

Polecamy do czytania: Jak cukier poprawia nastrój?

Ekspozycja na słońce i odpowiednia higiena snu

Warto wspomnieć, że serotonina produkowana jest także w wybranych strukturach mózgu, szyszynce czy komórkach skóry. Wydaje się, że w każdym z tych miejsc jej obecność nie jest przypadkowa. Przykładowo serotonina produkowana w szyszynce jest uwalniana wraz z melatoniną, która wpływa na regulację snu i czuwania. Zatem, jeśli chcemy zadbać o właściwy poziom szczęścia i serotoniny, warto przestrzegać higieny snu. A co oznacza odpowiednia higiena snu? Cenne będzie zasypianie o stałych porach, przesypianie około 8 godzin dziennie, a przed snem unikanie światła emitowanego przez urządzenia elektroniczne.

Słońce a hormon szczęścia

Co jeszcze podnosi poziom serotoniny? Niewątpliwie ekspozycja na słońce pozwala nam poczuć się lepiej. Z kolei brak promieni słonecznych w okresie jesienno – zimowym może przyczynić się do depresji sezonowej. Jak to możliwe? Okazuje się, że witamina D, syntetyzowana dzięki obecności na słońcu, odpowiada nie tylko za odpowiedni poziom serotoniny w komórkach mózgu, ale także ma możliwość zwiększać jej stężenie.

Pozytywne myślenie

Pozytywne myślenie sposobem na podniesienie poziomu serotoniny

Zastanawiając się, jak podnieść poziom serotoniny, warto także pamiętać o tym co najprostsze – pozytywne myślenie. Odpowiednie nastawienie nic nie kosztuje, a skutecznie pomoże nam dostrzec to, co w naszym życiu najpiękniejsze.

Podsumowując, serotonina, czyli hormon szczęścia, odpowiada za zdecydowanie więcej niż szczęście! W organizmie człowieka wpływa na takie aspekty życia, jak relacje międzyludzkie, odczuwany nastrój czy sen. Cenne jest wiedzieć jak zwiększyć poziom serotoniny. Zwłaszcza jeśli są to zdrowe, proste do wykonania czynności takie jak ulubione ćwiczenia fizyczne czy przestrzeganie odpowiedniej higieny snu. Warto pamiętać, że odbudowa serotoniny może być procesem długotrwałym. Jeśli jej poziom jest obniżony, należy skonsultować się ze specjalistą, a także wdrożyć zasady zdrowego stylu życia.

Dieta wątrobowa – co można jeść, a czego nie można? Przykładowy jadłospis

Dieta wątrobowa – co można jeść, a czego nie można? Przykładowy jadłospis

Dieta wątrobowa - zalecenia i zasady żywienia. Menu na cały dzień

Wątroba to jeden z największych i najważniejszych organów człowieka. U osoby dorosłej może osiągnąć masę nawet 1,5 kg! Warto wiedzieć, że to właśnie w wątrobie zachodzi neutralizacja toksyn czy wytwarzanie elementów morfotycznych krwi. Sprawne jej funkcjonowanie to podstawa zdrowia!

O stan wątroby warto zadbać zdrową i odpowiednio skomponowaną dietą. Dowiedz się, jak wygląda dieta wątrobowa!

Funkcje wątroby w organizmie człowieka

Można by powiedzieć, że wątroba, zaraz po mózgu, to drugie centrum dowodzenia naszego organizmu! Pełni ona wiele różnych funkcji, wśród których najważniejsze to:

  • synteza licznych substancji biologicznie czynnych takich jak czynniki krzepnięcia krwi, heparyna, białka osocza, cholesterol czy trójglicerydy,
  • metabolizm węglowodanów i regulacja poziomu glukozy we krwi,
  • rozkładanie zużytych erytrocytów,
  • magazynowanie wybranych składników odżywczych (żelaza, witamin A, D, K, B12 i C, glukozy),
  • rozkład i neutralizacja toksyn np. alkoholu czy leków.

Jaki jest cel diety wątrobowej?

Przede wszystkim warto wyjaśnić, że w literaturze fachowej nie funkcjonuje coś takiego jak “dieta wątrobowa”. Jest to określenie potoczne na jadłospis, który jest tak skomponowany, aby wpływać ochronnie na wątrobę. Właśnie taka dieta jest stosowana przy chorej wątrobie np. w przypadku wirusowego zapalenia wątroby czy marskości wątroby. Podstawowym celem diety przy chorej wątrobie jest ochrona narządu, a także dostarczenie odpowiedniej ilości składników odżywczych i uzupełnienie niedoborów, jeśli takowe występują.

Cel diety wątrobowej

Odpowiedni model żywienia w przypadku ostrych lub przewlekłych chorób wątroby jest bardzo ważny i stanowi wsparcie innych terapii. Pamiętajmy jednak, że zanim wdrożymy konkretną dietę, tym bardziej eliminacyjną, konieczne jest postawienie diagnozy i ustalenie sposobu leczenia choroby podstawowej.

Dieta wątrobowa: główne zasady

Żywienie osób z przewlekłymi chorobami wątroby powinno być zawsze indywidualnie dopasowane do pacjenta i zależy od obecnej wydolności narządu, występujących zaburzeń metabolicznych, chorób towarzyszących i stanu odżywienia.

Dieta na chorą wątrobę powinna uwzględniać odpowiednią podaż białka i energii. Jeśli nie występuje niedożywienie, a funkcjonowanie wątroby jest w okresie wyrównania, zaleca się podaż:

  • energii w ilości ok. 30 – 35 kcal na kilogram należnej masy ciała na dzień,
  • białka w ilości 1,0 – 1,3 g na kilogram należnej masy ciała na dzień (jeśli występuje przewlekły stan zapalny, zapotrzebowanie może wzrosnąć do 1,5 g na kilogram masy ciała),
  • węglowodanów w ilości 4,5 – 5,0 g na kilogram należnej masy ciała na dzień.

Przy przewlekłych chorobach wątroby może występować trudność z trawieniem tłuszczów. Jeśli ma ona miejsce, to należy ograniczać poziom spożycia tłuszczów do poziomu tolerowanego. Jeśli jednak tolerancja jest prawidłowa, nie należy ich ograniczać, a jedynie pamiętać o spożywaniu rekomendowanych tłuszczów roślinnych.

Ważne jest także zwrócenie uwagi na witaminy i składniki mineralne. Przy przewlekłych chorobach wątroby mogą wystąpić niedobory tych składników odżywczych. Jeśli zostaną one zdiagnozowane, specjalista – lekarz lub dietetyk – powinien włączyć odpowiednią dietę, bogatą w składniki deficytowe, a także suplementację.

Produkty zakazane przy diecie wątrobowej

Wśród podstawowych produktów zakazanych w diecie na chorą wątrobę należy wymienić alkohol, zarówno piwo, jak i produkty o wyższej zawartości alkoholu są zakazane. Jest to związane z hepatotoksycznym działaniem napojów alkoholowych.

Wśród produktów niezalecanych znajdują się także tłuszcze zwierzęce takie jak słonina, smalec czy łój wołowy. Ograniczeniu poddaje się także produkty ciężkostrawne, wzdymające i z dużą ilością błonnika. Dotyczy to na przykład warzyw kapustnych, cebuli, czosnku, grochu czy fasoli, pomimo tego, że są zdrowe.

Co można jeść na diecie wątrobowej? Tabela

Co można jeść na diecie wątrobowej? Tabela

Początkowo dieta wątrobowa może wydawać się nieco skomplikowana. Komponowanie właściwego jadłospisu z pewnością ułatwi tabela z listą produktów dozwolonych. Odpowiednie produkty znajdziesz poniżej. Pamiętaj także o indywidualnej konsultacji z dietetykiem doświadczonym w praktyce klinicznej!

Produkty zbożowe Chleb pszenny- jasny i czerstwy, bułki, biszkopty na
białkach, suchary, makaron pszenny, drobne kasze np. jaglana, ryż biały; później pieczywo typu graham, jeśli jest dobrze tolerowane i nie ma innych przeciwwskazań.
Dodatki do pieczywa Chudy twaróg, chuda szynka i polędwica, polędwica z
drobiu, mięso gotowane, jaja w małej ilości, dżemy bez
pestek, marmolada, miód.
Mięsa i ryby Chuda cielęcina, młoda wołowina, królik, indyk,
kurczak, dorsz, pstrąg strumieniowy, sola, mintaj,
płoć, halibut, inne potrawy gotowane, pulpety, potrawki.
Warzywa i owoce Marchew, dynia, kabaczek, pietruszka, ogórek bez pestek i skórki, seler, pomidory bez skórki, cytrusy, brzoskwinie, morele, banany, jabłka, porzeczki, wiśnie, truskawki.

Dieta wątrobowa: jakie słodycze wybrać? Czy można pozwolić sobie na słodkości?

Dieta na wątrobę w okresie wyrównania, czyli gdy choroba wątroby została już ustabilizowana, nie jest bardzo restrykcyjna. Jadłospis przypomina zasadami zdrową, prawidłowo zbilansowaną dietę. Jednakże nadal nierzadko podaż węglowodanów i spożycie słodyczy budzą wątpliwości. Na ile można sobie pozwolić?

Jak wskazują Eksperci, węglowodany nadal powinny być podstawowym źródłem energii i powinny dostarczać od 45 do 60% diety. Co ważne, w jadłospisie powinny przeważać węglowodany złożone, a więc w miarę dobrej tolerancji pełnoziarniste produkty zbożowe, nasiona roślin strączkowych, a także świeże warzywa i niektóre świeże owoce.

Warto pamiętać, że wątroba to narząd, który odpowiada za przemiany glukozy i w przypadku zaburzenia jej funkcjonowania może występować insulinooporność i zaburzenia tolerancji glukozy. Z tego względu w diecie na chorą wątrobę należy zwrócić uwagę na spożycie cukrów prostych. Ich ilość w diecie należy ograniczyć do 50 g na dzień.

Zatem, mając ochotę na słodką przekąskę, warto bazować na posiłkach na bazie świeżych owoców o niskiej zawartości cukrów takich jak: cytrusy, maliny, truskawki, porzeczki, jabłka czy wiśnie. Te warto połączyć z pełnoziarnistymi produktami zbożowymi, przygotowując np. domowe ciasteczka.

Polecamy do czytania: ABC racjonalnego odżywiania [Porady od dietetyka]

Dieta na wątrobę: przykładowy jadłospis

Dieta na wątrobę: przykładowy jadłospis

Śniadanie

Jaglanka z owocami:

  • kasza jaglana (ugotowana na wodzie),
  • jabłko (świeże lub pieczone, bez pestek i skórki),
  • mleko 2% tł. lub jogurt nat. 2,5% tł.

Obiad

Dorsz pieczony w ziołach z warzywami i ziemniakami z wody:

  • dorsz (pieczony w oliwie i ziołach, w piekarniku),
  • brokuł (gotowany),
  • marchew (w postaci surówki),
  • ziemniaki (gotowane, podane bez tłuszczu).

Kolacja

Kanapka z wędliną drobiową i warzywami:

  • białe pieczywo pszenne np. bułka wrocławska,
  • masło (½ łyżeczki),
  • wędlina drobiowa np. polędwica,
  • pomidor bez skórki.

Posiłek wieczorny

Kanapka z serem i dżemem:

  • białe pieczywo pszenne np. bułka wrocławska,
  • ser twarogowy chudy,
  • dżem bez pestek.

Dieta wątrobowa, pomimo swojego potocznego określenia, nierzadko jest stosowana przez chorych o zróżnicowanym stanie zdrowia i różnym poziomie wydolności narządu. Warto więc pamiętać, że podstawowym źródłem wiedzy i zaleceń dietetycznych powinna być indywidualna konsultacja dietetyczna. Przewlekłe i ostre choroby wątroby zwiększą ryzyko niedożywienia i niedoborów składników odżywczych. Z tego względu nie należy podejmować się dużych restrykcji żywieniowych.

Dieta na chorą wątrobę powinna uwzględniać odpowiednią podaż energii i białka, a także węglowodanów, tłuszczów, witamin i składników mineralnych. Warto podkreślić, że o ile jest to możliwe, dieta przy chorej wątrobie powinna być zgodna z zasadami zdrowego żywienia, czyli bazować na świeżych i nieprzetworzonych warzywach i owocach, pełnoziarnistych produktach zbożowych czy roślinnych źródłach białek oraz tłuszczów.

Skrobia – jakie ma właściwości i zastosowanie?

Skrobia – jakie ma właściwości i zastosowanie?

Skrobia to substancja o ogromnym znaczeniu w życiu człowieka. Występuje powszechnie w produktach roślinnych takich jak ziemniaki, zboża czy nasiona roślin strączkowych. Dzięki temu stanowi główne źródło węglowodanów w naszej diecie. W konsekwencji jest także podstawowym surowcem energetycznym w codziennym żywieniu. Jednakże skrobia, oprócz dostarczania energii, pełni także inne, prozdrowotne role. Dowiedz się więcej o skrobi w naszej diecie!

Co to jest skrobia i jakie ma właściwości?

Skrobia to substancja chemiczna roślinnego pochodzenia. Powstaje w procesie fotosyntezy, dzięki czemu bywa nazywana surowcem odnawialnym. Jest zbudowana z cząsteczek glukozy połączonych wiązaniem alfa – glikozydowym. W świecie roślin stanowi formę magazynowania energii.

W zależności od gatunku występuje w liściach, owocach, nasionach, bulwach korzeniowych, a nawet kłączach. Skrobia dla człowieka (i także innych zwierząt), spożywana jako element produktu roślinnego, stanowi podstawowe źródło energii do codziennego wzrostu, rozwoju i funkcjonowania.

Skrobia chemicznie wyizolowana ma postać białego, sypkiego proszku, bez charakterystycznego smaku i zapachu. Słabo także rozpuszcza się w zimnej wodzie, tworząc kleik skrobiowy.

Rodzaje skrobi i jej występowanie

Rodzaje skrobi i jej występowanie

Skrobia w podstawowym rozumieniu oznacza po prostu substancję węglowodanową pochodzenia roślinnego. Można wyróżnić jej rodzaje w zależności od źródła jej pozyskania, np.:

  • skrobia ziemniaczana,
  • skrobia kukurydziana.

Pochodzenie skrobi, czyli pierwotny surowiec roślinny, wskazuje rodzaj skrobi (jak wyżej – skrobia ziemniaczana powstaje z przetworzenia ziemniaków), a także wpływa na jej właściwości fizykochemiczne, takie jak zdolność do kleikowania czy rozpuszczania się w roztworze wodnym.

Znany jest również podział na skrobię nieprzetworzoną (pochodzącą z roślin), a także skrobię modyfikowaną i skrobię oporną. Szczegółowa charakterystyka poszczególnych typów skrobi znajduje się poniżej.

Polecamy do czytania: Rodzaje cukru i ich właściwości

Skrobia oporna

Skrobia oporna to szczególny rodzaj skrobi. Oznacza się ją skrótem “RS”, co ma swoje korzenie w języku angielskim (ang. resistant starch). Jest to unikatowa frakcja tego związku, która jest odporna na działanie enzymów trawiennych człowieka. Dzięki temu nie jest ona trawiona i wchłaniana, a także nie dostarcza energii. W związku z powyższym zalicza się do błonnika pokarmowego i wskazuje się na jej cenny, prozdrowotny wpływ na zdrowie człowieka.

Skrobia oporna, jako, że nie ulega rozkładowi w jelicie, działa na przewód pokarmowy jak “miotełka”, usuwając wszelkie składniki pokarmowe obecne w jelicie. Dzięki temu ogranicza wchłanianie węglowodanów prostych czy tłuszczów, a także ułatwia usuwanie niestrawionych, bądź szkodliwych składników żywności.

Warto podkreślić, że jest to działanie niezwykle pożyteczne dla naszego organizmu, ponieważ może obniżać poziom cholesterolu, zmniejszać ryzyko rozwoju cukrzycy, nowotworów czy ułatwić kontrolę glikemii.

Z drugiej strony warto pamiętać, że u wybranej grupy osób, jej nadmiar może wpływać szkodliwie. Mowa o pacjentach z przewlekłymi chorobami jelit, gdzie podrażnienie śluzówki jelit jest bardzo niekorzystne, a także u pacjentów z niedoborami żywieniowymi.

Skrobia modyfikowana

Skrobia modyfikowana to produkt przemian chemicznych, fizycznych czy enzymatycznych, jakim poddawana jest skrobia naturalna, ta pochodząca z roślin. Wspomnianych modyfikacji dokonuje się, aby poprawić jej właściwości fizyczne i chemiczne, co pozwala na zastosowanie jej w produktach spożywczych. Obecnie w przetwórstwie skrobię modyfikowaną wykorzystuje się jako: substancje zagęszczające, stabilizujące, emulgatory czy substancje wiążące.

Zastosowanie skrobi – w żywności i nie tylko

Zastosowanie skrobi - w żywności i nie tylko

Podstawową rolą skrobi, zwłaszcza tej naturalnej, w nieprzetworzonej postaci, jest dostarczanie energii. Średnio na każdy 1 g substancji pozyskujemy 4 kcal. Podobnie jest w przypadku zwierząt, które również mogą spożywać produkty skrobiowe w celach energetycznych.

Kolejnym, zyskującym na znaczeniu, kierunkiem jest rozwój przemysłu ze skrobią oporną. Jak wspomniano wyżej, właśnie ta frakcja skrobi ma potencjalne działanie prozdrowotne, dzięki czemu bywa wykorzystywana w produkcji żywności funkcjonalnej np. dla osób odchudzających się czy dla cukrzyków.

I w końcu skrobia modyfikowana, która ma ogromne znaczenie w przetwórstwie żywności. Szczególnie często wykorzystuje się ją w produkcji artykułów na bazie warzyw, owoców czy nabiału, które z uwagi na to, że zawierają również wodę, wymagają substancji wiążących, pochłaniających elementy płynne.

Zobacz także: ABC racjonalnego odżywiania [Porady od dietetyka]

Skrobia w diecie: zalecenia

Jak wskazują eksperci z Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej, węglowodany, a więc także skrobia, to składnik odżywczy, który powinien dominować w diecie osoby zdrowej. Zgodnie z zaleceniami węglowodany ogółem powinny stanowić od 45 – 65% wartości energetycznej diety. Warto także podkreślić, że to właśnie węglowodany złożone, a więc także skrobia powinna stanowić główne źródło energii dla wszystkich osób zdrowych.

Podsumowując, skrobia jest składnikiem odżywczym, który powszechnie występuje w produktach spożywczych. Zróżnicowane właściwości skrobi sprawiają, że spotkamy ją zarówno w produktach naturalnych np. ziemniakach czy produktach zbożowych, a także w żywności przetworzonej np. w sosach warzywnych czy ketchupach.

Komponując codzienną dietę, warto pamiętać, że zgodnie z zaleceniami skrobia powinna być głównym źródłem energii. Szczególnie korzystne będzie, jeśli dostarczymy ją z produktów naturalnych, niskoprzetworzonych takich jak warzywa, owoce czy pełnoziarniste produkty zbożowe.

Jak obliczyć BMI? Dowiedz się, czy masz prawidłową masę ciała!

Jak obliczyć BMI? Dowiedz się, czy masz prawidłową masę ciała!

BMI - jak obliczyć? Sprawdź, czy masz prawidłową masę ciała

Wskaźnik masy ciała, BMI, jest podstawowym narzędziem do oceny stanu odżywienia. Pozwala on w szybki i prosty sposób sklasyfikować swoją masę ciała, a także oszacować ryzyko chorób dietozależnych takich jak cukrzyca czy choroby serca. Warto znać swoje BMI. Jego wynik, prawidłowy lub nie, pozwala obiektywnie ocenić, czy zmiany w naszym modelu żywienia i stylu życia są konieczne. Zatem, czy znasz już swoje BMI?

Co to jest wskaźnik BMI?

Wskaźnik BMI to wskaźnik masy ciała (z języka angielskiego body mass index – BMI). W literaturze fachowej bywa również nazywany wskaźnikiem Queteleta II. Oblicza się go, wykorzystując masę ciała i wzrost danej osoby. Uzyskany wynik stanowi podstawowe narzędzie do interpretacji stanu odżywienia. Stosuje się go zarówno w ocenie indywidualnej np. podczas konsultacji dietetycznych, jak i w przesiewowej ocenie stanu odżywienia np. w szpitalach czy badaniach naukowych.

Jak obliczyć swoje BMI?

Jak obliczyć swoje BMI?

Wskaźnik masy ciała, czyli wskaźnik BMI, oblicza się, wykorzystując masę ciała w kilogramach i wzrost w metrach. Najlepiej, aby wartości te były najbardziej aktualne jak to możliwe. Optymalnie byłoby, aby pomiaru wzrostu i masy ciała dokonać tego samego dnia, z samego rana, po wykonaniu porannej toalety.

Następnie, aby poznać wyniki wskaźnika BMI, należy masę ciała danej osoby podzielić przez jej wzrost podniesiony do kwadratu. Wzór na obliczanie wskaźnika BMI zaprezentowano poniżej.

Wskaźnik BMI – wzór

BMI= masa ciała [kg]/wzrost 2 [m}

Normy BMI: niedowaga, waga prawidłowa, nadwaga czy otyłość?

Warto podkreślić, że wskaźnik BMI pomimo swojej prostoty, stanowi podstawowe narzędzie do oceny stanu odżywienia. Jego niewątpliwą zaletą jest niski koszt, a także szybkość obliczeń i interpretacji. Dzięki temu, że jego oszacowanie jest stosunkowo proste, a pomiary nie wymagają zaawansowanej aparatury, to wykorzystuje się go powszechnie.

W kontekście wskaźnika BMI można wyróżnić następujące wyniki:

  • niedowaga, czyli zbyt niska masa ciała,
  • masa ciała prawidłowa,
  • nadwaga,
  • otyłość.

Warto podkreślić, że wskaźnik BMI powinien być dla każdej osoby obliczany indywidualnie. Tak samo ważna jest dokładna znajomość zarówno wzrostu, jak i masy ciała. Interpretację wyniku BMI przedstawiono poniżej.

Interpretacja wskaźnika masy ciała (BMI)

Wskaźnik masy ciała (BMI) Stan odżywienia
<18,49 kg/m2
 niedowaga (zbyt niska masa ciała)
18,5 – 24,99 masa ciała prawidłowa
25,0 – 29,99 nadwaga
>= 30,0  otyłość


Wskaźnik BMI dla dzieci

Wskaźnik BMI, pomimo swoich licznych zalet, posiada także ograniczenia. Niestety nie może być wykorzystywany w oszacowaniu stanu odżywienia u najmłodszych, czyli u dzieci i młodzieży do lat 18. Wskaźnik BMI jest użyteczny wyłącznie u osób dorosłych. Z kolei do oceny stanu odżywienia dzieci i młodzieży, a także niemowląt, wykorzystuje się siatki centylowe opracowane przez Instytut Matki i Dziecka (siatki centylowe Ola i Olaf) lub Światową Organizację Zdrowia (WHO).

Polecamy do czytania: Słodycze dla dzieci – ze sklepu czy domowe?

Dlaczego warto obliczać wskaźnik BMI?

Dlaczego warto obliczać wskaźnik BMI?

Obecnie otyłość jest jedną z najczęściej występujących chorób niezakaźnych. Zgodnie z danymi portalu Eurostat nawet co 5. dorosła osoba w Polsce jest otyła. A jak podkreślają specjaliści, otyłość to nie tylko problem estetyczny, ale także znacznie wyższe ryzyko wielu chorób dietozależnych takich jak cukrzyca czy choroby układu krążenia. Nadmierna masa ciała to także wyższe ryzyko wybranych typów nowotworów, pogorszenie nastroju, a także wzrost ilości zgonów. Jak szacują eksperci z WHO, otyłość jest przyczyną śmierci 2,8 miliona osób rocznie.

Obliczając swój wskaźnik BMI, zyskujemy obiektywną informację na temat naszego stanu odżywienia. Biorąc pod uwagę większość dorosłych osób, wskaźnik BMI będzie wiarygodną informacją, że chcąc zachować zdrowie, należy podjąć się zmian stylu życia i sposobu żywienia.

Zobacz także: Zdrowe i zbilansowane żywienie w rodzinie

Jakie mogą być skutki nieprawidłowego BMI?

Warto wiedzieć, że zarówno zbyt niskie, jak i zbyt wysokie BMI, jest związane z wyższym ryzykiem chorób przewlekłych i negatywnie wpływa na zdrowie. Zbyt niska masa ciała, zwłaszcza w wieku podeszłym, zwiększa ryzyko osteoporozy. Niedowaga i współwystępujące niedobory żywieniowe mogą także przyczynić się do zaburzeń pracy serca, osłabienia układu odpornościowego, oddechowego i mięśniowego.

Z kolei zbyt wysokie BMI to, jak już wyżej wspomniano, wyższe ryzyko niezakaźnych chorób dietozależnych takich jak choroby układu krążenia (choroba niedokrwienna serca, zawał, udar, miażdżyca), cukrzyca, depresja czy wybrane typy nowotworów.

Znając swój wskaźnik BMI, możemy podjąć się koniecznych zmian. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o zdrowych nawykach żywieniowych czy poznać skuteczne porady na temat zdrowego styl życia, zapoznaj się ze stroną naszej kampanii “Słodka równowaga” – https://uczymyjakslodzic.pl/o-kampanii/.

Dowiedz się, jak w prosty sposób spożywać posiłki nie tylko smaczne, ale i zdrowe – https://uczymyjakslodzic.pl/dekalog-slodkiego-zycia/.

Serdecznie zapraszamy!

Co jeść i pić na szybsze spalanie tłuszczu?

Co jeść i pić na szybsze spalanie tłuszczu?

Dieta na szybsze spalanie tłuszczu - co jeść i pić, żeby schudnąć?

Wraz z nadejściem lata diety odchudzające cieszą się coraz większym zainteresowaniem. Popularne stają się także suplementy diety wspierające redukcję masy ciała, w tym tak zwane spalacze tłuszczu. Częściej także poszukujemy informacji, jak pozbyć się kilku zbędnych kilogramów. Jednakże, czy istnieją produkty, które są “spalaczami” tłuszczu? A jeśli tak, to gdzie ich szukać i jak je stosować?

Dlaczego się odchudzamy?

Jak wskazują dane z 2019 roku, prawie 60% dorosłych Polaków ma nadmierną masę ciała. Otyłość występuje u blisko co 5 osoby, częściej u mężczyzn niż u kobiet (20% i 19% odpowiednio). Z kolei nadwagę ma nawet co 2 mężczyzna i co 3 kobieta (46,8% i 32,2%). Niestety nie jest to tylko problem estetyczny, ale także zdrowotny. Jak pokazują badania, nadmierna masa ciała, w tym przede wszystkim otyłość, to zdecydowanie wyższe ryzyko cukrzycy, wybranych typów nowotworów, chorób układu krążenia, a nawet depresji.

Na czym polega dieta spalająca tłuszcz?

Na czym polega dieta spalająca tłuszcz?

Mimo iż z nadmierną masą ciała związanych jest wiele komplikacji zdrowotnych, to dla większości z nas problem estetyczny wydaje się mieć największe znaczenie. W konsekwencji, wraz z nadejściem lata, popularność zyskują diety odchudzające, suplementy wspierające odchudzanie i inne, nie zawsze bezpieczne, metody pozwalające na szybką redukcję masy ciała.

Szczególnie często poszukujemy sposobu, który pozwoli nam “spalić” tłuszcz. W końcu nadmierne kilogramy gromadzimy pod postacią tkanki tłuszczowej. Warto jednak wyjaśnić, że nie istnieje coś takiego jak dieta spalająca tłuszcz czy produkty spalające tłuszcz. A podstawą redukcji masy ciała i odchudzania jest zdrowa i odpowiednio zbilansowana dieta o obniżonej wartości energetycznej.

Warto także podkreślić, że dieta odchudzająca powinna być dopasowana do każdego indywidualnie. W końcu każdy z nas ma inny styl życia, inną przemianę materii i odmienny skład ciała. Dieta o wartość 1500 kcal może być dla jednej osoby dietą odchudzającą, a dla drugiej może być zbyt kaloryczna i przyczynić się do wzrostu masy ciała.

Zobacz także: Czy cukry proste mogą być elementem zbilansowanej diety?

Naturalne spalacze tłuszczu

Poszukując informacji na temat diety odchudzającej, możemy spotkać się z określeniem “naturalne spalacze tłuszczu”. W praktyce taki termin nie ma naukowego uzasadnienia, więc można jedynie domniemać, że wybrane produkty, pochodzenia naturalnego, powinny pozwalać na pozbycie się tkanki tłuszczowej.

Jednak, co jeść i pić, aby szybciej spalić tłuszcz? Czy naturalne spalacze tłuszczu istnieją i co ważniejsze – czy działają? Przyjrzyjmy się liście najpopularniejszych “spalaczy tłuszczu”. Co na ich temat mówią badania naukowe?

Sok ogórkowo-cytrynowy z dodatkiem świeżej pietruszki

Sok ogórkowo-cytrynowy z dodatkiem świeżej pietruszki

W mediach popularnonaukowych możemy przeczytać, że sok ogórkowo – cytrynowy należy do produktów przyspieszających spalanie tłuszczu. Warto jednak wyjaśnić, że efekt “spalania tłuszczu” nie wynika z wyjątkowych właściwości połączenia ogórka, cytryny i pietruszki. Sok ze wspomnianych składników może wpływać na odchudzanie, ponieważ praktycznie nie dostarcza kalorii. Taki sok, na bazie wody, może mieć około 30 kcal. Jest bardzo mało w porównaniu z innymi, popularnymi napojami, które dostarczają około 100 – 150 kcal.

Zatem, jeśli szklankę słodzonego napoju zastąpimy sokiem ogórkowo – cytrynowym z dodatkiem pietruszki, to owszem możemy zwiększyć swoją szansę na redukcję masy ciała, dzięki deficytowi kalorii. Co więcej, dostarczymy sobie także ogromnych ilości witaminy C.

Napój z octem jabłkowym

Napój z octem jabłkowym

Od lat ocet jabłkowy był zaliczany do grupy produktów spalających tłuszcz. Okazuje się, że kwas octowy, jeden z głównych składników octu jabłkowego, może wpływać na poziom glukozy i lipidów we krwi, a także na spadek masy ciała. Jak jednak wykazano w badaniach przeglądowych, obecnie brakuje danych, które ostatecznie potwierdziłyby skuteczność octu jabłkowego na odchudzanie.

Orzeźwiające grejpfruty

Orzeźwiające grejpfruty

Podobnie jak ocet, tak i grejpfruty są znanym składnikiem diet odchudzających. W końcu są one niskokaloryczne (na 100g mają około 40 kcal), a także dostarczają znacznych ilości wody i błonnika pokarmowego (1 duży grejpfrut to nawet 5g błonnika). Jednakże tutaj ponownie, brakuje wystarczających dowodów naukowych. Obecnie dostępne badania były realizowane na zbyt małych grupach osób i trwały zbyt krótko, by móc wyciągnąć wnioski.

Koktajl z zielonym jęczmieniem

Koktajl z zielonym jęczmieniem

Zielony jęczmień bywa nazywany również młodym jęczmieniem. Warto podkreślić, że jest on skarbnicą wielu cennych składników odżywczych – witamin, składników mineralnych, antyoksydantów i błonnika. To właśnie obecność licznych substancji biologicznie czynnych, w tym flawonoidów, budzi największe zainteresowanie w młodym jęczmieniu. W ciągu kilku ostatnich lat pojawiły się badania mówiące o jego korzystnym działaniu i obniżaniu ryzyka wybranych chorób. Brakuje jednak wystarczających danych, aby stwierdzić, że młody jęczmień jest produktem “spalającym” tłuszcz.

Cynamon i kurkuma w codziennych posiłkach

Cynamon i kurkuma w codziennych posiłkach

Cynamon i kurkuma to bardzo aromatyczne przyprawy. Mimo że ich pochodzenie jest dosyć egzotyczne, to z biegiem czasu coraz częściej pojawiają się one na talerzach Polaków. Dotyczy to przede wszystkim cynamonu, który jest już powszechnie znany.

Zarówno cynamon, jak i kurkuma, wykazują ogromny potencjał. Są niezwykle zasobne w substancje antyoksydacyjne, dzięki czemu mogą spowalniać proces starzenia czy zmniejszać stan zapalny. Badania nad tymi substancjami wykazały, że mogą on poprawiać gospodarkę lipidową, obniżać poziom glukozy we krwi i zmniejszać ryzyko nowotworów. W przypadku cynamonu i kurkumy, okazuje się, że są już dostępne przekonywujące dowody mówiące o tym, że ich codzienna i regularna suplementacja wpływa na spadek masy ciała i zmniejszenie poziomu tkanki tłuszczowej. Warto zatem włączyć te przyprawy do swojej diety, jako wsparcie procesu odchudzania.

Pozostałe produkty, które często uważane są za spalające tłuszcz to zielona i czerwona herbata, napary imbirowe czy papryczki chilli. Warto podkreślić, że wszystkie te produkty, o ile nie ma innych przeciwwskazań, są polecane w zdrowej i zróżnicowanej diecie. Są one zasobne w witaminy, składniki mineralne czy antyoksydanty. Wpływają one pozytywnie na poprawę gospodarki lipidowej, obniżenie poziomu glukozy czy ciśnienia tętniczego. Niestety brakuje jednak odpowiednich dowodów naukowych, by stwierdzić, że pozwalają one na “spalenie” tkanki tłuszczowej.

Czy warto stosować naturalne spalacze tłuszczu?

Czy warto stosować naturalne spalacze tłuszczu?

Włączając produkty spalające tkankę tłuszczową do codziennej diety, należy mieć na uwadze, że nie zadziałają one cudów. Kluczowy jest nasz sposób żywienia ogółem. Wszystkie produkty i napoje, które spożywamy w ciągu dnia, są ważne. Chcąc pozbyć się kilku nadmiernych kilogramów, można spożywać produkty takie jak sok ogórkowo – cytrynowy z pietruszką, napar imbirowy czy cynamon i kurkumę. Jednakże warto to zrobić, bo powyższe propozycje są zdrowe.

Mając na celu “spalenie” tkanki tłuszczowej, konieczne jest zastosowanie diety o odpowiedniej kaloryczności i w miarę możliwości zwiększenie poziomu aktywności fizycznej. Doskonałym przykładem jest zielona czy czerwona herbata. Mówiąc w uproszczeniu, mogą być one nazywane naturalnym spalaczem tłuszczu, ale jeśli zastępują słodzone napoje.

Niewątpliwie słodkie przekąski i napoje są zmorą wielu osób, które są na diecie. Warto jednak podkreślić, że wszystko jest dla ludzi. Trzeba tylko pamiętać o zdrowym rozsądku i umiarze!

Więcej na temat odchudzania i rozsądnego korzystania z cukru możesz przeczytać na stronie kampanii “Słodka równowaga”https://uczymyjakslodzic.pl/o-kampanii/.

Poznaj praktyczne porady na temat kontroli masy ciała przygotowane przez naszych Ekspertów!

Cukier waniliowy – czy jest zdrowy? Jakie ma zastosowanie?

Cukier waniliowy – czy jest zdrowy? Jakie ma zastosowanie?

Cukier waniliowy - czy jest zdrowy? Jakie ma zastosowanie?

Cukier waniliowy to dodatek do wielu znanych i powszechnie lubianych deserów. Mimo iż podczas pieczenia nie stosuje się go w dużych ilościach, to niewątpliwe nadaje ciekawy aromat i charakter naszym wypiekom. Jak jest jednak z jego wpływem na zdrowie? Czy cukier waniliowy jest zdrowy?

Właściwości i skład cukru waniliowego

Cukier waniliowy to połączenie klasycznego cukru stołowego, najczęściej buraczanego, z laską wanilii lub z ekstraktami wanilii. Poznamy go po silnym, intensywnym aromacie waniliowym. Ponadto cukier ten, podobnie jak i cukier spożywczy, jest biały i sypki, a także łatwo rozpuszcza się w wodzie.

Wartości odżywcze cukru waniliowego

Wartości odżywcze cukru waniliowego

Cukier waniliowy, podobnie jak pozostałe rodzaje cukru, jest źródłem wyłącznie węglowodanów prostych. Jedna łyżeczka tego produktu dostarcza około 80 kcal. Więcej informacji na temat wartości odżywczych cukru waniliowego możesz znaleźć niżej:

  Wartość energetyczna Białko (g) Tłuszcz (g)    Węglowodany (g)
Na 100 g 405 kcal 0.0   0.0 99.8
1 łyżeczka (5 g) 81 kcal 0.0 0.0 19.96

Cukier waniliowy czy wanilinowy – czym się różni?

Cukier waniliowy bywa nierzadko mylony z cukrem wanilinowym. Warto wiedzieć, że nie jest to jedna i ta sama substancja. Zgodnie z tym, co wspomniano wyżej – cukier waniliowy to po prostu połączenie cukru i wanilii. Z kolei cukier wanilinowy to cukier powstały z połączenia cukru spożywczego i aromatów waniliowych – etylowaniliny lub waniliny. Jako że wanilia to bardzo droga przyprawa, to cukier wanilinowy stanowi tańszą alternatywę dla cukru waniliowego. Oba rodzaje cukrów charakteryzują się aromatem wanilii, ale w przypadku cukru wanilinowego może być on nieco słabszy.

Zastosowanie cukru waniliowego

Cukier waniliowy znany jest głównie piekarzom i cukiernikom, ponieważ stosuje się go przede wszystkim do dań na słodko np. racuchów, drożdżówek czy domowych deserów. W nieco zdrowszej wersji, odrobinę cukru waniliowego można także dodać do owsianek czy wypieków z ciasta pełnoziarnistego.

Jak zrobić cukier waniliowy w domu?

Jak zrobić cukier waniliowy w domu?

Co ciekawe, prawdziwy cukier waniliowy możemy także przygotować samodzielnie, w domu. Przygotowanie domowego cukru waniliowego to właściwe bułka z masłem! Kluczem do sukcesu są dobrej jakości składniki, a dokładniej wanilia. Warto postarać się zdobyć oryginalną wanilię o silnym aromacie. Następnie z laski wanilii należy oddzielić ziarna przyprawy. W kolejnym kroku należy je połączyć z cukrem spożywczym.

Dla wzbogacenia aromatu samą laskę wanilii także można posiekać na drobne kawałeczki i również dodać do mieszanki. Tak przygotowany cukier waniliowy najlepiej przesypać do szklanego, szczelnego naczynia i trzymać w ciemnym i suchym miejscu.

Czy cukier waniliowy jest zdrowy?

Doskonale wiemy, że cukier waniliowy cieszy się wieloma walorami organoleptycznymi. Naszym wypiekom nadaje słodki i przyjemny aromat. Co więcej, sama wanilia ma także właściwości zdrowotne. Jak wskazują niektóre poradniki medycyny naturalnej, wanilia jest składnikiem nalewek, które mogą wykazywać działanie przeciwzapalne i przeciwgorączkowe. Warto także wspomnieć o tym, że wanilia może być także składnikiem ziół i kropli wykorzystywanych w aromaterapii, co wpływa relaksująco i odprężająco.

Zastanawiając się jednak nad wpływem cukru waniliowego na zdrowie, należy mieć na uwadze, że wszystko co w nadmiarze, wpływa szkodliwie. W końcu jak wskazuje Światowa Organizacja Zdrowia, otyłość i nadmierna masa ciała to problemy globalne, uznawane za najważniejsze choroby niezakaźne XXI wieku. Zdaniem Ekspertów z Narodowego Funduszu Zdrowia nawet 50% dorosłych Polaków ma nadwagę, a 25% jest otyłych.

Niestety, nadmierna masa ciała to także duże obciążenie dla naszego zdrowia i większe ryzyko chorób dietozależnych takich jak cukrzyca typu II, nowotwory czy choroby układu krążenia. W konsekwencji z powodu nadmiernej masy ciała rocznie umiera 2,5 miliona osób. Włączając cukier waniliowy do diety, należy pamiętać o stosowaniu małych porcji. Posiłki, do których zamierzamy dodać cukier waniliowy, powinny być skomponowane ze zdrowych produktów spożywczych takich jak świeże owoce, pełnoziarniste produkty zbożowe czy orzechy. Zamiast ciasta drożdżowego z jasnej mąki i z cukrem (w tym także waniliowym), dużo lepszym rozwiązaniem będzie owsianka z owocami leśnymi i delikatnym aromatem wanilii (pod postacią małego dodatku cukru waniliowego).

Podsumowując, cukier waniliowy to składnik, który nadaje słodki i przyjemny aromat naszym posiłkom. Stosując go, należy pamiętać, aby dodawać go w małych porcjach. W końcu wszystko co w nadmiarze, szkodzi. A dodatkowo aromat prawdziwego cukru waniliowego jest bardzo intensywny. Co więcej, posiłki „na słodko” także mogą być zdrowe! Aby takie były, warto korzystać z pełnoziarnistych produktów zbożowych, świeżych owoców, nasion i orzechów.

Syrop glukozowy – czym jest i jak go zrobić?

Syrop glukozowy – czym jest i jak go zrobić?

Syrop glukozowy - czy jest zdrowy i jak go zrobić krok po kroku?

Syrop glukozowy to gęsta i płynna substancja o dosyć słodkim smaku. Raczej nie spotkamy jej na przeciętnej, sklepowej półce jako samodzielny produkt. Stosuje go jednak często w produkcji żywności takiej jak słodycze, słodkie przekąski czy pieczywo cukiernicze. Zastanawiasz się syrop glukozowy to dobry element zdrowej diety? A może należy go jednak unikać?

Co to jest syrop glukozowy?

Syrop glukozowy to gęsty i płynny roztwór wody i związków węglowodanowych. Nie posiada specyficznej barwy ani aromatu. Cechą charakterystyczną jest natomiast jego słodki smak. Warto jednak podkreślić, że jest to mniej odczuwany poziom słodkości, niż w przypadku klasycznego cukru spożywczego.

Jak powstaje syrop glukozowy?

Jak powstaje syrop glukozowy?

Syrop glukozowy powstaje w procesie rozkładu, tak zwanego „scukrzania”, skrobi. W kolejnym kroku syrop glukozowy poddaje się także oczyszczaniu. Jednakże wbrew temu, co sugeruje nazwa, w jego składzie występuje nie tylko czysta glukoza. Syrop glukozowy zawiera także inne cząsteczki węglowodanów, między innymi dwucukry takie jak maltoza czy dekstryny, które powstają podczas rozkładu skrobi.

Gdzie naturalnie występuje syrop glukozowy?

Naturalnym źródłem syropu glukozowego są różne produkty zbożowe np. pszenica czy kukurydza. Syrop glukozowy może być także pozyskany z ziemniaków. Warto jednak podkreślić, że we wszystkich wymienionych źródłach syrop nie występuje w czystej postaci. We wspomnianych produktach obecna jest skrobia, czyli substrat do syntezy syropu glukozowego. Odpowiednio przetworzona skrobia pozwala na uzyskanie syropu glukozowego. Z uwagi na przewagę pszennej uprawy rolnej syrop glukozowy z pszenicy jest najbardziej popularny w Polsce, z kolei w USA najczęściej spotyka się syrop glukozowy wyprodukowany na bazie kukurydzy.

Syrop glukozowy – właściwości i zastosowanie

Syrop glukozowy znajduje swoje zastosowanie przede wszystkim branży spożywczej, a zwłaszcza w cukierniczej. To właśnie syropy cukrowe takie jak syrop glukozowy powstają podczas hydrolizy skrobi w warunkach fabrycznych.

Syrop glukozowy jest wykorzystywany przede wszystkim w przemyśle cukierniczym. Z uwagi na jego właściwości słodzące dodaje się go do produktów takich jak:

  • ciasta i ciasteczka,
  • cukierki, żelki, gumy do żucia,
  • sezamki, chałwy, galaretki i masy karmelowe.

Dzięki temu, że syrop glukozowy zawiera dekstryny, to nie krystalizuje tak szybko, jak zwykłe roztwory cukru. Pozwala to na zastosowanie syropu glukozowego także w produktach takich jak lody czy mrożone desery. Syrop glukozowy jest stosowany również w produkcji przetworów owocowych takich jak dżemy, konfitury i marmolady.

To, co może wydawać się zaskakujące to fakt, że źródłem syropu glukozowego mogą być także wybrane rodzaje pieczywa np. pieczywo tostowe, słodkie pieczywo cukiernicze czy pieczywo mrożone. Nieco rzadziej syrop glukozowy możemy także spotkać w przemyśle farmaceutycznym – w wybranych lekach i suplementach diety.

Syrop glukozowy a syrop glukozowo – fruktozowy

Syrop glukozowy a syrop glukozowo - fruktozowy

Syropy glukozowe i glukozo – fruktozowe nie rzadko bywają mylone. Może się wydawać, że jest to ta sama substancja, jednak mają one inne właściwości i przeznaczenie.

Podstawową różnicą pomiędzy syropem glukozowym i glukozowo – fruktozowym jest ich skład. Syrop glukozowy to mieszanina wielu różnych węglowodanów, w których jednak fruktoza ma mały udział. Natomiast w syropach glukozo – fruktozowych udział fruktozy stanowi od 5 do 50% minimum. W praktyce przekłada się do na znaczne podwyższenie poziomu odczuwanej słodkości. W konsekwencji syrop glukozo – fruktozowy jest wykorzystywany powszechnie jako środek słodzący. Stosuje się go w produkcji artykułów spożywczych takich jak:

  • słodzone napoje (w tym wybrane napoje gazowane),
  • żywność wysokoprzetworzona,
  • artykuły cukiernicze,
  • płatki zbożowe, desery zbożowe (np. granola czy batony)

Jak zrobić syrop glukozowy? 

Syrop glukozowy do celów cukierniczych można zakupić w odpowiednich sklepach. Jeśli jednak potrzebujemy jego małe ilości, możemy zrobić go samodzielnie w domu. Aby otrzymać syrop glukozowy, należy:

  • wymieszać 700g cukru spożywczego z 300 ml wody,
  • taką mieszankę należy zagotować, co jakiś czas mieszając,
  • gdy cukier całkowicie się rozpuści, należy dodać 1 łyżeczkę sody i 2 łyżki soku z cytryny,
  • całość należy gotować przez około 40 min., na średnim lub małym ogniu pod przykryciem. Warto co jakiś czas zamieszać syrop.

Czy syrop glukozowy jest zdrowy?

Wiedząc już, jakie jest pochodzenie i sposób powstawania syropu glukozowego, warto się zastanowić, czy należy włączać go do swojej diety. Tak, jak wyżej wspomniano, syrop glukozowy jest często dostarczany do diety wraz z produktami, które są wysoko przetworzone, cechują się znaczną zawartością dodatków do żywności czy dużą kalorycznością. Z tego względu zaleca się unikania takich produktów. Jeśli mamy ochotę na coś słodkiego, lepiej postawić na domowe słodycze lub produkty, z krótką listą składników w składzie. Zgodnie z wytycznymi, słodkość w naszej diecie powinna pochodzić przede wszystkim ze świeżych i przetworzonych owoców. W mniejszych ilościach np. na specjalne okazje, podczas Świąt czy urodzin, możemy pozwolić sobie na nieco mniej restrykcyjną dietę, jednak z zachowaniem rozsądku.

Czytaj więcej: Cukier – jakie jest jego miejsce w diecie?

Podsumowując, syrop glukozowy to częsty składnik produktów cukierniczych. Jego właściwości słodzące, a także zdolność do ograniczania krystalizacji, pozwalają na wykorzystanie go w branży spożywczej. W codziennej diecie powinniśmy unikać częstego spożywania syropu glukozowego i postawić na domowe słodycze. Jeśli już decydujemy się na spożycie produktu z jego udziałem, warto pamiętać o ograniczaniu się do małych porcji.

Fruktoza – co to jest i jak wpływa na zdrowie?

Fruktoza – co to jest i jak wpływa na zdrowie?

Fruktoza - co to jest i jak wpływa na zdrowie?

Fruktoza to jeden z najpowszechniej spotykanych cukrów prostych. Jako składnik żywności wysoko przetworzonej bywa przedmiotem wielu kontrowersji. Jej głównym źródłem w diecie powinny być owoce – świeże i suszone, które zgodnie z zaleceniami należy spożywać każdego dnia. Natomiast dane z badań klinicznych dowodzą, że nadmiar fruktozy w diecie zwiększa ryzyko chorób układu krążenia. Jak jest zatem? Warto włączyć fruktozę do swojego menu czy lepiej jej unikać?

Czym jest fruktoza?

Fruktoza to związek chemiczny należący do grupy węglowodanów. Naturalnie występuje w wielu produktach spożywczych, a wyizolowana w laboratorium ma postać białej, krystalicznej substancji. Fruktoza dobrze rozpuszcza się w wodzie, nie ma specyficznego zapachu i charakteryzuje się słodkim smakiem, słodszym nawet od klasycznego cukru spożywczego, czyli sacharozy.

Fruktoza należy do grupy cukrów prostych, co oznacza, że jej trawienie jest stosunkowo szybkie. Dzięki temu stanowi łatwo dostępne źródło energii. Warto jednak podkreślić, że jej wchłanianie jest znacznie wolniejsze niż glukozy. Ponadto spożywana np. z owoców, dzięki obecności błonnika pokarmowego, będzie wchłaniana jeszcze wolnej.

Gdzie występuje fruktoza?

Źródłem fruktozy w naszej diecie powinny być przede wszystkim owoce. W zależności od rodzaju, zawartość tego cukru może być różna. Ponadto, fruktozę znajdziemy również w produktach takich jak:

  • miód,
  • przetwory owocowe np. dżemy, powidła,
  • napoje owocowe np. soki, nektary,
  • cukier spożywczy,
  • syropy, np. syrop kukurydziany, syrop glukozowo – fruktozowy,
  • napoje gazowane,
  • wysoko przetworzone słodycze.

Fruktoza w owocach

Fruktoza w owocach

Warto podkreślić, że o ile fruktoza obecna pod postacią syropów w żywności wysoko przetworzonej nie jest mile widziana w zdrowej diecie, o tyle pod postacią owoców powinna pojawiać się w naszym jadłospisie każdego dnia!

Jak wskazują eksperci z Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej, owoce i warzywa powinny stanowić połowę naszego dziennego jadłospisu! Zgodnie z rekomendacjami warzywa lub owoce powinny występować w każdym posiłku. W ciągu dnia powinniśmy spożyć ich minimum 400 g, z przewagą warzyw. Ponadto warto wybierać różnokolorowe warzywa i owoce. Jak podkreślają specjaliści, im więcej warzyw i owoców w diecie, tym większe korzyści dla naszego zdrowia.

Wszystko to dzięki temu, że owoce, oprócz fruktozy zawierają także cały szereg innych, bardzo cennych substancji odżywczych. Mowa tu o związkach takich jak witaminy, składniki mineralne, błonnik pokarmowy czy substancje o potencjale antyoksydacyjnym, działające antymiażdżycowo i przeciwnowotorowo.

Właściwości i kalorie

Kaloryczność fruktozy jest taka sama jak klasycznego cukru spożywczego i wynosi 4 kcal na 1g substancji. Aby dowiedzieć się więcej na temat kaloryczności różnych rodzajów cukru, zajrzyj tutaj. Warto podkreślić, że w zdrowej diecie powinniśmy dążyć do tego, aby głównym źródłem fruktozy był nie cukier dodany, ale naturalnie występujące cukry w owocach czy warzywach.

Analizując zawartość fruktozy w owocach, to w przypadku większości świeżych zawartość tego cukru mieści się w zakresie od 5 do 15 g na 100g owoców, co przekłada się na 20 – 60 kcal z fruktozy. Co ciekawe, zdecydowanie wyższą zawartość fruktozy mają owoce suszone, w których ilość tego cukru oscyluje wokół wartości 55 – 65 g na 100g owoców, czyli fruktoza jest źródłem 220 – 260 kcal.

Warto podkreślić, że zawartość fruktozy, a w konsekwencji także kaloryczność owoców, zależy od wielu czynników. Wśród najważniejszych z nich należy wymienić stopień dojrzałości owoców, gatunek czy ich odmiana. Wybrane rodzaje owoców np. mango czy banan mogą mieć znacznie wyższą zawartość fruktozy, niż większość innych produktów tej grupie. Przykładowo zawartość węglowodanów przyswajalnych (glukozy, fruktozy i sacharozy) w 1 sztuce banana wynosi około 23g a mango 45g. Jeśli ciekawi Cię, ile cukru mają konkretne rodzaje owoców, zajrzyj tutaj.

Glukoza i fruktoza

Glukoza i fruktoza to, obok sacharozy, najpowszechniej występujące w żywności cukry proste. W połączeniu tworzą znaną i powszechnie spożywaną substancję – cukier spożywczy. Obie substancje mają ze sobą wiele wspólnego. Cechują się słodkim smakiem, nie mają charakterystycznego zapachu i łatwo rozpuszczają się w wodzie. W środowisku naturalnym również często występują w tych samych produktach takich jak: owoce, warzywa, soki, przetwory warzywno – owocowe czy miód i inne naturalne słodziki np. syrop z klonowy.

Zobacz także: Syrop glukozowy – czy jest zdrowy i jak go zrobić krok po kroku?

To co różni obie substancje to przede wszystkim wpływ na indeks glikemiczny posiłku, czyli szybkość z jaką wzrasta poziom glukozy we krwi po spożyciu produktów spożywczych. W zdrowej diecie polecane są przede wszystkim produkty o średnim i niskim indeksie glikemicznym, czyli mówiąc wprost takie, których trawienie zajmuje dłużej i poziom glukozy wzrasta powoli. Są to na przykład pełnoziarniste produkty zbożowe czy niektóre rodzaje surowych warzyw i owoców. Fruktoza, a także glukoza istotnie wpływają na poziom indeksu glikemicznego posiłku. Fruktoza obniża go, a glukoza podnosi. Co ciekawe, sacharoza stanowiąca połączenie glukozy i fruktozy także wpływa na podniesienie poziomu indeksu glikemicznego.

Czy fruktoza jest zdrowa?

Czy fruktoza jest zdrowa?

Związki należące do grupy węglowodanów prostych potocznie nazywamy cukrami. Słowo “cukier” dla wielu z nas oznacza substancję zakazaną, coś czego należy unikać. Niestety w XXI wieku mamy tendencję do nadużywania klasycznego cukru spożywczego. Często spożywamy go zbyt dużo w porównaniu do naszego codziennego zapotrzebowania energetycznego. W konsekwencji wszystkie rodzaje cukrów lądują na czarnej liście. Warto jednak przyjrzeć się im nieco dokładniej. Przykładowo, laktoza, czyli cukier mleczny, poprawia wchłanianie wapnia, który jest niezbędny do budowy zdrowych kości.

Podobnie ma się sytuacja także w przypadku fruktozy. Spożywana w nadmiarze np. pod postacią klasycznego cukru spożywczego czy jako syrop w żywności wysoko przetworzonej wpływa negatywnie na zdrowie. Jak wskazują eksperci, jej zbyt duże ilości przyczyniają się do syntezy i podniesienia poziomu trójglicerydów, co prowadzi do szeregu negatywnych konsekwencji zdrowotnych. Nadmiar fruktozy w diecie może przyczynić się do stłuszczenia wątroby, podniesienia poziomu kwasu moczowego czy oporności na hormony np. leptynę czy insulinę.

Warto jednak podkreślić, że sytuacja ta może mieć miejsce wyłącznie, jeśli nadużywamy jej w jadłospisie i dostarczamy ją pod postacią żywności wysokoprzetworzonej np. słodyczy czy napojów. Z kolei fruktoza dostarczana do diety z owocami jest bardzo mile widziana. Z obawy przed nadmiarem fruktozy nie należy eliminować owoców z jadłospisu. Więcej na temat mitów związanych z różnymi rodzajami cukru przeczytasz tutaj.

Podsumowując, fruktoza to składnik wielu produktów spożywczych. Dzięki temu, że nadaje słodki smak żywności, jest chętnie spożywana. Planując zdrową i prawidłowo zbilansowaną dietę, postaw przede wszystkim na świeże owoce. W mniejszej ilości, w ramach urozmaicenia, do jadłospisu możemy włączyć także spożywanie suszonych owoców. Pamiętajmy, aby owoce i warzywa (z przewagą warzyw) stanowiły podstawę każdego posiłku!